Alle grote zwermen vallende sterren in 2026

Het jaar, seizoen voor seizoen

De winter begint luid: de Quadrantiden schieten binnen enkele uren na nieuwjaar omhoog — even knipperen en je bent ze kwijt — en eindigt nog luider, met de Geminiden in december, de sterkste betrouwbare zwerm die er is, en de stille Ursiden rond de zonnewende. Lange, diepe nachten laten zelfs bescheiden aantallen royaal aanvoelen, als je je maar warm genoeg aankleedt.

De lente is het seizoen voor de liefhebber. De Lyriden in april maken een eind aan de schrale nawinter — de oudste zwerm die ooit is opgetekend, af en toe goed voor een verrassende uitbarsting — en de Eta-Aquariden in mei, kruimels van komeet Halley, bedienen de tropen en het zuidelijk halfrond met snelle, sierlijke meteoren die vlak voor zonsopkomst laag over de horizon scheren.

De hoogzomer is van de Perseïden — warme nachten, ideale aantallen van honderd per uur en de best bekeken piek van het jaar, half augustus. De Zuidelijke Delta-Aquariden in juli zijn stiller maar duren langer, en twee weken lang overlappen beide stromen: drukker dan begin augustus wordt de hemel zelden.

De herfst loopt bijna zonder gaten door: in oktober de Draconiden (een avondzwerm, zeldzaam in dit gezelschap) en het tweede geschenk van Halley, de Orioniden; in november de trage, vuurbolrijke Tauriden en de razendsnelle Leoniden — berucht om hun historische meteorenstormen — die de hemel meteen doorgeven aan de Geminiden. Een heldere herfstnacht is zelden leeg.

Zo lees je deze kalender

De data zijn pieknachten — de meeste zwermen halen een nacht ervoor en erna nog ongeveer de halve sterkte, dus een bewolkte piek kost je zelden het hele jaar. De aantallen zijn ZHR: het gestandaardiseerde maximum onder een donkere hemel, geen belofte voor je achtertuin. Open een zwerm voor de volledige almanak en bekijk hem daarna vanuit je eigen stad — dezelfde zwerm kan in dezelfde nacht in Kaapstad “uitstekend” scoren en in Oslo “matig”.