17 กรกฎาคม – 24 สิงหาคม · กลุ่มดาวเพอร์เซอุส
ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์(Perseids)
ชุดยอดนิยมของซีกโลกเหนือ
อย่าพลาดคืนที่ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์ตกมากที่สุด
ฟรี — แจ้งเตือนแค่ครั้งเดียวตอนหัวค่ำของคืนที่ดาวตกมากที่สุด และเฉพาะคืนที่ฟ้าเปิดเท่านั้น
ดูฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์จากตำแหน่งของคุณ
ดูเวลาที่ดาวตกมากที่สุดตามนาฬิกาบ้านคุณ และจุดกระจายจะไต่ขึ้นสูงแค่ไหนจากตรงที่คุณอยู่
ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์คืออะไร
ฝนดาวตกที่คนซีกโลกเหนือเฝ้าดูมากที่สุดของปี คืนเดือนสิงหาคมที่อากาศอบอุ่น ดาวตกสว่างและเร็วมากถึงร้อยดวงต่อชั่วโมง พร้อมลูกไฟบ่อยครั้งจากดาวหางยักษ์สวิฟต์–ทัตเทิล บ้านเราเรียกกันติดปากว่าฝนดาวตกวันแม่ เพราะคืนสูงสุดตรงกับกลางเดือนสิงหาคม แต่ต้องยอมรับว่าจากละติจูดไทย จุดกระจายขึ้นได้ไม่สูงนัก และเดือนสิงหาคมก็เป็นกลางหน้าฝน
ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์ตกมากที่สุดเมื่อไหร่ในปี 2026
ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์จะตกมากที่สุดในคืนวันที่ 12 สิงหาคม 2026 ใต้ฟ้ามืดสนิทที่จุดกระจายขึ้นสูงกลางหัว มันอาจให้ได้มากถึง 100 ดวงต่อชั่วโมง ส่วนจำนวนที่คุณจะเห็นจริงขึ้นอยู่กับละติจูดของคุณ ดวงจันทร์ และฟ้าตรงที่คุณอยู่มืดแค่ไหน
ความแรงในแต่ละคืน
อัตราต่อคืนตามแบบจำลองตลอดช่วงปรากฏของปี 2026 เป็นสเกล ZHR ก่อนหักส่วนลดจากฟ้าจริงของคุณ สีทองคือคืนที่ตกมากที่สุด
ข้อมูลสรุปของฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์
คำนวณเมื่อ 2026-08-21 · เวลา UTC
แหล่งข้อมูล: International Meteor Organization · IAU Meteor Data Center · astronomy-engine v2.1.19
ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์มาจากไหน
ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์คือเศษฝุ่นจาก 109P/Swift–Tuttle ซึ่งเป็นดาวหาง ทุกปีโลกจะไถผ่านสายธารฝุ่นเก่าแก่สายนี้ และเม็ดเล็ก ๆ เหล่านั้นก็เผาไหม้ในบรรยากาศของเรากลายเป็นดาวตก
วิธีดูฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์
หนีให้ไกลจากแสงไฟในเมือง
แสงไฟเมืองคือศัตรูตัวจริง ฟ้ามืด ๆ นอกเมืองเปลี่ยนดาวตกไม่กี่ดวงให้กลายเป็นหลายสิบดวงได้
ดูหลังเที่ยงคืน
ฝนดาวตกส่วนใหญ่ดูดีที่สุดช่วงเที่ยงคืนถึงใกล้รุ่ง เพราะเป็นตอนที่ซีกโลกฝั่งเราหันเข้าชนสายธารฝุ่นแบบเต็ม ๆ
ให้ตาปรับกับความมืด
ให้เวลาดวงตาปรับกับความมืดสัก 20 นาที แล้ววางมือถือลง จากนั้นก็แค่มอง — ดาวตกโผล่ได้ทุกมุมของท้องฟ้า
ถ่ายภาพฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์
กล้องยกระดับคืนฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์ได้ทันที เพราะมันเก็บแสงต่อเนื่องยี่สิบวินาที ในขณะที่ตาเราทำงานเป็นเสี้ยววินาที สูตรมาตรฐานคือเลนส์มุมกว้างรูรับแสงกว้าง (14–24 มม. f/1.8–2.8) เปิดหน้ากล้อง 15–25 วินาที ISO 1600–3200 โฟกัสมือล็อกไว้ที่ดาวสว่างสักดวง ตั้งอินเทอร์วาลโลมิเตอร์ให้ยิงรัวไม่หยุด และปิด long-exposure noise reduction ไว้ จะได้ไม่มีดาวตกดวงไหนตกลงไปในช่องว่างระหว่างเฟรม
ดาวตกของฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์มาด้วยความเร็ว 59 กิโลเมตรต่อวินาที — เส้นบางและเร็ว มักทิ้งทางเรืองแสงไว้ข้างหลัง และคมชัดแม้เปิดหน้ากล้องสั้น ๆ เล็งออกไปทางด้านข้างของจุดกระจายในกลุ่มดาว กลุ่มดาวเพอร์เซอุส สัก 40–60 องศา ตรงนั้นเส้นแสงจะพาดข้ามเฟรมได้ยาวที่สุด เก็บฉากหน้าไว้สักหน่อยเพื่อให้ภาพมีมาตราส่วน แล้วปล่อยให้กล้องทำงานไป คืนที่ตกมากที่สุดคาดหวังได้ราวหนึ่งดวงต่อห้าสิบเฟรม และภาพที่เก็บไว้ได้จริงสักหนึ่งใบ
อ่านตัวเลขให้เป็น
ZHR คืออะไร
Zenithal Hourly Rate หรืออัตราต่อชั่วโมงที่จุดเหนือศีรษะ เป็นไม้บรรทัดมาตรฐานที่ใช้วัดความแรงของฝนดาวตก มันคือจำนวนดาวตกที่ผู้สังเกตหนึ่งคนจะนับได้ต่อชั่วโมงใต้ฟ้าที่มืดสนิท โดยจุดกระจายอยู่กลางหัวพอดี เป็นเงื่อนไขในห้องทดลอง ไม่ใช่คำสัญญา จำนวนจริงของคุณต่ำกว่านี้เสมอ
ทำไมถึงเห็นน้อยกว่า ZHR
มีส่วนลดตามจริงสามอย่าง จุดกระจายแทบไม่เคยอยู่กลางหัว ที่มุมเงย 30° ดาวตกครึ่งหนึ่งไม่เคยพ้นขอบฟ้าคุณเลย ฟ้าก็แทบไม่เคยมืดสนิท แสงเมืองและแสงจันทร์กลืนดวงจาง ๆ ซึ่งเป็นส่วนใหญ่ไปหมด แล้วเมฆก็ยังหักส่วนแบ่งไปอีก นั่นคือเหตุผลที่เราบอกช่วงตัวเลขที่เป็นจริงสำหรับฟ้าของคุณ แทนที่จะบอกตัวเลขพาดหัว
จุดกระจายคืออะไร
คือจุดที่ดาวตกดูเหมือนพุ่งออกมา เป็นเรื่องของมุมมองล้วน ๆ เหมือนเม็ดฝนที่ดูเหมือนพุ่งกระจายออกจากจุดเดียวตรงหน้า เวลาขับรถฝ่าฝนกลางคืน อย่าจ้องตรงจุดนั้น เพราะเส้นแสงจะดูยาวที่สุดเมื่ออยู่ห่างออกไป 40–60 องศา สิ่งที่สำคัญคือความสูงของมัน ยิ่งจุดกระจายสูง ดาวตกก็ยิ่งอยู่เหนือขอบฟ้าคุณมากขึ้น
ความเร็ว (กม./วิ) เปลี่ยนอะไร
เปลี่ยนหน้าตาของการแสดง ฝนดาวตกที่เร็ว อย่างลีโอนิดส์ที่พุ่งชนบรรยากาศด้วยความเร็ว 71 กิโลเมตรต่อวินาที จะลากเส้นบางและไวจนมักทิ้งทางเรืองแสงไว้ข้างหลัง ส่วนชุดที่ช้าอย่างทอริดส์ที่ 27 กิโลเมตรต่อวินาที จะกลิ้งข้ามฟ้าเป็นเส้นยาว สว่าง และบางทีก็ออกสีส้มแบบลูกไฟ
ช่วงฟ้ามืดสนิท ต่างจากช่วงที่ดีที่สุดอย่างไร
ช่วงฟ้ามืดสนิทเป็นดาราศาสตร์ล้วน ๆ คือช่วงระหว่างพลบค่ำถึงรุ่งสางที่ดวงอาทิตย์อยู่ต่ำกว่าขอบฟ้ามากพอ ส่วนช่วงที่ดีที่สุดคือคำตอบเชิงปฏิบัติ — ชั่วโมงที่ยังรักษาอัตราไว้ได้อย่างน้อยราว 70% ของจุดสูงสุดในคืนนั้น ซึ่งเป็นตอนที่คุ้มจริง ๆ กับการออกไปยืนข้างนอก
วัตถุต้นกำเนิดคืออะไร
ฝนดาวตกทุกชุดคือสายธารฝุ่นของดาวหางหรือดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่ง เมื่อโลกโคจรตัดผ่านสายนั้นในรอบปี เม็ดฝุ่นก็เผาไหม้กลายเป็นดาวตก เพอร์เซอิดส์คือเศษของดาวหางสวิฟต์–ทัตเทิล ส่วนเจมินิดส์มาจากดาวเคราะห์น้อย 3200 เฟธอน
ดูฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์จากเมืองของคุณ
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์
ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์ตกมากที่สุดเมื่อไหร่ในปี 2026+
ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์จะขึ้นถึงจุดสูงสุดในคืนวันที่ 12 สิงหาคม 2026 แม้จะพอเห็นได้ประปรายตลอดช่วง 17 กรกฎาคม – 24 สิงหาคม
ต้องมองไปทางไหนถึงจะเห็นฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์+
ดาวตกจะพุ่งกระจายออกจากกลุ่มดาว กลุ่มดาวเพอร์เซอุส แต่มันพาดไปทั่วทั้งฟ้า คุณไม่จำเป็นต้องหาจุดกระจายให้เจอ แค่หันหน้าไปทางฟ้าฝั่งที่มืดที่สุด แล้วกวาดตามองให้กว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้
ต้องใช้กล้องดูดาวไหมถึงจะดูฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์ได้+
ไม่ต้อง ฝนดาวตกเป็นปรากฏการณ์ที่ดูด้วยตาเปล่า กล้องดูดาวมีมุมมองแคบ มีแต่จะทำให้เสียโอกาส สิ่งที่ต้องมีคือฟ้ามืด เก้าอี้เอนนอนสักตัว และความอดทนอีกนิดหน่อย
อะไรทำให้เกิดฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์+
ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์เกิดขึ้นเมื่อโลกเคลื่อนผ่านสายธารเศษฝุ่นที่ 109P/Swift–Tuttle ทิ้งไว้ เม็ดฝุ่นพุ่งชนบรรยากาศของเราด้วยความเร็ว 59 กิโลเมตรต่อวินาที แล้วเผาไหม้เป็นเส้นแสงสว่าง
ฝนดาวตกชุดอื่น
ไม่พลาดดาวตกอีกต่อไป
ให้แอปคอยดูให้ — แจ้งเตือนฟรีตั้งแต่หัวค่ำของวันที่ดาวตกจะตกมากที่สุดเหนือเมืองของคุณ และเตือนเฉพาะคืนที่ฟ้าเปิดจริง ๆ เท่านั้น ตอนนี้มีบน iPhone แล้ว ส่วนเวอร์ชัน Android กำลังตามมา